Większość zoologów współczesnych traktuje ptaki jako niezależną gro­madę kręgowców. Nic ulega jednak kwestii, że gdyby rygorystycznie trzymać się zasady, według której grupy systematyczne winny mieć rangę zależną tylko od pokrewieństwa, wówczas ptaki należałoby umie­ścić między gadami w grupie Archosauria. Wątpliwości powstają do­piero przy nozwaźaniu zagadnienia, czy grupą siostrzaną ptaków są krokodyle, czy też jeden ze szczepów dinozaurów. Jednak systematyka, w której ptakom przypisano by rangę niższą od gromady byłaby bar­dzo niewygodna, gdyż ptaki to najobfitsza w gatunki grupa czworono­gów, bardzo zróżnicowana, której przedstawiciele przystosowali się do wielu odmiennych sposobów życia. Ponadto wszystkie ptaki mają wiele cech wspólnych, a równocześnie różnią się bardzo wyraźnie, od pozostałych archozaurów. Przyczyną jest daleko idąca przebudowa organizmu, która zaszła wskutek przystosowania się ptaków do lotu, a w konsekwencji wykorzystania tych rozlicznych możliwości, jakie daje opanowanie powietrza. Nie wszystkie ptaki współczesne latają. Niektóre umieją tylko bie­gać, jak strusie, inne są ograniczone do pływania i niezdarnego krocze- nia po brzegu, jak pingwiny i bezskrzydłe kormorany. Niezdolność clo lotu jest w tych przypadkach cechą wtórną; wszystko przemawia za tym, że współczesne ptaki nielotne miały przodków, którzy latać umieli. Tylko takie założenie wyjaśnia całość budowy i biologii ptaków.